Moitas foron as cousas que me amolaron na semana do 17-M en Madrid:

Mediáticamente a figura do persoeiro homenaxeado - Uxío Novoneyra- ficou reducida ao cliché da súa vida rural no Courel cando o certo é que os anos do Novoneyra urbanita e bohemio en Madrid, no tempo dos Brais Pinto, dan polo menos para telos en conta. Isto semella estar na liña das esforzadas tentativas quer maliciosas quer malinformadas por reducir a imaxe da cultura galega ao eido rural.

A actividade cultural e de promoción da Casa de Galicia en Madrid, dependente da Xunta, foi invisíbel nestas datas, sen referencias ao poeta en Madrid. Iso sí, a Xunta está a subvencionar o reparto de polbo á feira, empanada e albariño en diversos barrios da capital do Estado. A programación da semana da cultura catalá en Madrid (con mostras de teatro, deseño industrial, performances na rúa, concertos e moda) serve para aprender das diferenzas de marca de país: Galicia vese en Madrid como un resort turístico de baixo custo, Cataluña vese como un tecido cultural e empresarial.

Xa para rematar esta asinalada semana, anunciose a publicación no DOG do decretazo orweliano que proclama a liberdade de ser un ignorante lingüistico (do galego, ou Oldspeak, enténdese). O presidentiño recolleu o agardado aplauso da intelligentsia neocon partisana. Sacrificar parte do patrimonio inmaterial ben pode valer unha cadeira ministerial.